Krimml watervallen

 Witte kwikstaart

Bij het hotel in Finkenberg zaten 's morgens en 's avonds de nodige vogels te fluiten en te piepen, zoals de witte kwikstaart hierboven.

Onderweg naar de Krimml watervallen

De laatste dag van deze reis waarin de natuur centraal zou staan, stonden de Krimml watervallen op het programma. In drie etappes valt het water zo'n 380 meter naar beneden. We hebben kort voor aankomst bij de watervallen een tussenstop gemaakt op een parkeerplaats met uitzicht op de watervallen.



Vanaf de ingang loopt er een pad langs de watervallen omhoog, onderweg kom je een reeks uitkijkpunten tegen. Het zijpad naar het eerste uitkijkpunt begint in de buurt van het beeld van de steenbok.



Bij het uitkijkpunt beneden was het behoorlijk druk. Verder naar boven werd dat langzaam maar zeker wat minder.



Gedurende het eerste deel van deze dag was het erg warm en zonnig. Bij zo'n waterval ontstaan er dan al snel regenbogen.



En bij elk uitkijkpunt raast het water naar beneden.



Het pad langs de watervallen liep door het bos en daar troffen we weer de nodige Alpenflora aan.

 Geitenbaard  Rondbladige steenbreek  Gewoon havikskruid  Bosooievaarsbek


We hebben boven bij zo'n Alpenhut op het terras een korte lunchpauze ingelast. Zo'n tent met grote bierpullen en jodelpubliek. Daarna zijn we nog een stukje verder gelopen naar de bovenste waterval.

Terwijl we verder naar boven liepen begonnen de donkere wolken zich boven ons samen te pakken. Omdat het duidelijk was dat dit zou eindigen in een forse regenbui hebben we besloten om maar weer naar beneden te lopen. Dat ging veel sneller dan naar boven. Tijdens de tocht naar beneden begon het stevig te regenen. We hebben een paar keer geschuild voordat we naar de auto liepen. Na het bezoek aan de Krimml watervallen zijn we naar ons hotel in Salzburg gereden.

Hotel in Finkenberg

Na het bezoek aan de Alpenzoo in Innsbruck zijn we naar onze laatste bestemming in de Alpen gereden. Finkenberg in de Zillertaler Alpen. Het hotel lag vrij hoog op een helling en de weg er naartoe was smal, bochtig en in slechte staat. Zo'n weggetje waarop je vooral hoopt dat er geen tegenligger komt. De aankomst in het hotel was een beetje vreemd. We zagen niemand en er lag een briefje waarop stond dat ze even weg waren en dat we kamer 16 zouden hebben en de sleutel maar moesten pakken.
Toen we de sleutel gepakt hadden kwam er net iemand thuis. Het jonge echtpaar was erg vriendelijk en behulpzaam, de koffers werden door een raam naar binnen getild zodat we niet om hoefden te lopen vanaf de parkeerplaats. De uitbaatster liep voortdurend met een baby te zeulen. Zelfs toen ze in het restaurant de bestelling op kwam nemen had ze de baby op de arm. Ook de volgende dagen waren ze vaak weg of onvindbaar. Ze waren vriendelijk, maar leken het hotel er een beetje bij te doen. 
Het uitzicht vanuit het hotel was prachtig.