Zwitsers Nationaal Park

Eigenlijk is het toch wel merkwaardig dat een land dat qua natuur tot de interessantste landen van Europa hoort toch slechts één nationaal park heeft. Wij kwamen er in de loop van de middag aan met als doel een wandeling over één van de vele uitgezette routes in het gebied. We hebben gekozen voor een wandeling die begon op parkeerplaats P1 omdat dit een rondwandeling was. We waren amper de auto uit toen het begon te druppelen. 

De wandeling begon met een eindje klimmen. Goed te doen, maar ondanks het koele weer was het toch behoorlijk zweten om boven te komen.

Het eerste stuk was grotendeels tussen de bomen. Het was al een beetje de dag van de bloemen en de insecten wat de foto's betreft en dat hebben we hier nog even voortgezet.

 Cipreswolfsmelk  Bolrapunzel

Hierboven nogmaals de cipreswolfsmelk en de bolrapunzel die in de Alpen tot op 2500 m voorkomt. 

 Voorjaarsgentiaan  Gewone rolklaver Melige sleutelbloem
 Breedbladige orchis

We hadden al op grote afstand een groepje herten hoog in de bergen gezien. Het hert achter de struiken was veel dichterbij en was hier op de vlucht voor ons.

Na de wandeling zijn we naar ons hotel in Slingia in Italië gereden. We hadden verder geen plannen in Italië, maar de overnachtingen zijn daar gewoon veel goedkoper dan in Zwitserland. Omdat we de volgende dag zouden terugrijden naar Oostenrijk was deze tussenstop in Zuid-Tirol nauwelijks een omweg.

Landwasserviaduct

Op de elfde dag van onze reis hadden we een nogal vol programma. We zijn begonnen met een ontbijt in het hotel in Wassen. Het was een drukte van jewelste in de ontbijtzaal. Tientallen vliegen poogden een hapje mee te eten van het uitgestalde lekkers.

Na het ontbijt zijn we vertrokken voor de eerste etappe van de dag. Van Wassen naar het Landwasserviaduct. Vanaf een parkeerplaats in de buurt was het nog een klein eindje lopen naar het viaduct.



Rond het viaduct zaten erg veel vlinders, zoals het groot dikkopje. Deze dagvlinder houdt van vochtig grasland en kan tot een hoogte van meer dan 2000 m voorkomen. Het Landwasserviaduct staat ruim 1000 m boven de zeespiegel.



Hieronder een bij op een blauwe knoop.


 Gehakkelde Aurelia  Soldaatje  Amandeloogerebius

De amandeloogerebius komt lokaal voor in de bergen in het zuiden van Midden-Europa. Deze vlinders zitten meestal met gesloten vleugels op een bloem. Het is een kwestie van geduld als je de bovenkant van de vleugels wil zien.

 Blauwe ijsvogelvlinder

Boven de mooie blauwe ijsvogelvlinder. Deze zwart-witte vlinder met kleine blauwe stipjes op de vleugels komt vooral voor in Zuid-Europa, maar wordt ook wel in de bergen van Midden-Europa gezien.

 Kleine vos
 Nachtvlinder Grote parelmoervlinder

In Nederland kom je de grote parelmoervlinder weinig tegen. In andere delen van Europa is het een wijd verspreide soort.

 Kluwenklokje

Boven een kluwenklokje, in Nederland zeldzaam maar in de meeste delen van Europa vrij algemeen.

Onder een groot geaderd witje. Bij de Gelmerbahn hadden we al een paar van deze vlinders op een intiem moment betrapt.

 Groot geaderd witje
 Bleek blauwtje

Hierboven een bleek blauwtje. Een van de vele leden uit de familie van de blauwtjes. Deze soort wordt in Nederland zelden gezien. In Midden-Europa is het bleek blauwtje wijd verspreid.
Onder een vijfvlek-sint-jansvlinder. Dit is een nachtvlinder die ook overdag actief is.

 Vijfvlek-sint-jansvlinder

Met de klokjes en de donker violetgekleurde donkere akelei kwamen we aan het eind van de wandeling bij het Landwasserviaduct.

 Klokjes
 Donkere akelei

Furkapas en Rhônegletsjer

De Furkapas loopt van Gletsch naar Andermatt. Aan het begin, in de buurt van Gletsch kom je via een groot aantal haarspeldbochten bij de Rhônegletsjer. Vanaf hier stroomt de Rhône via steden als Genève, Lyon en Avignon naar de Middellandse zee om daar bij de Camargue-delta in zee te stromen.



Om echt dicht bij de Rhônegletsjer te komen moet je betalen. Er is daar een lelijk gebouw neergezet zodat je weinig ziet als je niet betaalt om aan de andere kant van het gebouw te komen. Blijft raar, betalen voor natuur die daar gewoon al miljoenen jaren aanwezig is. Dat hebben we dus niet gedaan.

Met een beetje moeite is het toch gelukt om een foto te maken van de zich terugtrekkende gletsjer. Hier en daar ontstaan kleine gletsjermeertjes.



In de berm troffen we deze bosooievaarsbek aan.



De top van de Furkapas ligt op een hoogte van 2431 m. Je hebt hier een mooi uitzicht in alle richtingen.



Slechts gehinderd door een kudde overstekende koeien zijn we doorgereden naar een dorpshotel in Wassen. We hebben deze bijzonder mooie dag afgesloten met een diner op het terras voor het hotel.



Na het eten zijn we nog een stukje gaan lopen in de omgeving van het dorp.

James Bond en de Furkapas

James Bond - Goldfinger

In deze film uit 1964 met Sean Connery als Bond rijdt James op de Furkapas vanaf Andermatt naar de kruising met de Grimselpas. Een aantal plekken is nog goed herkenbaar. Zoals het hotel ter hoogte van de Rhônegletsjer. Rechtsonder deze plaats op 3 juli 2014.

 Goldfinger, 1964
 3 juli 2014

Dit inmiddels gesloten hotel staat halverwege de pas. In de film is het even in beeld als Bond er langs rijdt.

 Goldfinger, 1964
 3 juli 2014

Hieronder het dorpje Realp in de film, onder het dorp op 3 juli 2014. Na 50 jaar is het dorp nog goed herkenbaar.

 Goldfinger, 1964
 3 juli 2014