Franz-Josefs Höhe

Na het bezoek aan Schareck zijn we teruggegaan naar Heiligenblut en vervolgens met de auto de Großglockner Hochalpenstraße opgereden in de richting van de Franz-Josefs Höhe. Onderweg kwamen we deze waterval tegen.

 Richting Franz-Josefs Höhe  Richting Heiligenblut
 Johannisberg 

Johannisberg en de Pasterze gletsjer

 Johannisberg  

De Großglockner liet zich niet zien deze dag. De Johannisberg (3463 m) die boven de Pasterze gletsjer ligt was wel volledig zichtbaar.

Alpenmarmotten

Bij de Franz-Josefs Höhe zagen we dit bord dat aangaf waar je marmotten kon verwachten. En die zaten er dus ook. Door hun koddige gedrag zijn deze dieren populair bij jong en oud.

Steenbok

Langs het pad waar we liepen stond een bord met een pijl naar boven. Hoog in de bergen kun je steenbokken verwachten. Precies in de richting van de pijl, tussen de rekken die lawines in bedwang moeten houden stond inderdaad een steenbok. Even later zagen we een eindje verderop nog een steenbok. De afstand was niet zo groot, dus het zou ook om hetzelfde beest kunnen gaan.

Franz-Josefs Höhe

Deze plek heeft de naam van keizer Franz-Josef gekregen nadat hij met zijn vrouw, Elisabeth (Sisi) en een groot gevolg in vier uur van Heiligenblut naar deze plaats bij de Pasterze gletsjer is gelopen. Zowel de gletsjer, als de Großglockner zijn vanaf dit punt goed te zien. De wandeling was in 1856, het beeld is in 1992 geplaatst.

 Swarovski Laboratorium

In het Swarovski Laboratorium kun je met verrekijkers de omgeving verkennen.

Pasterze en Gletscherbahn

Door het warmer wordende klimaat is een groot deel van de Pasterze gletsjer inmiddels weggesmolten. Begin jaren 60 is er een stukje spoor aangelegd zodat je met een treintje omlaag kunt naar de plek waar je destijds het ijs van de gletsjer kon aanraken. Inmiddels is er in de omgeving van het dalstation geen ijs meer te bekennen. De schematische weergave met het kerkje van Heiligenblut geeft aan hoe dik de laag ijs was voordat de gletsjer begon te smelten.

Bij het dalstation staat een bordje dat aangeeft tot hoever het ijs reikte in 1965.

Via een trap loop je naar beneden en om de zoveel meter staat er weer een bordje dat aangeeft in welk jaar het ijs tot deze plek reikte. Duidelijk is daardoor te zien hoe het ijs zich bijvoorbeeld sinds 1995 heeft teruggetrokken.

We zijn doorgelopen tot de plek waar het bordje van het jaar 2000 stond. Daarna zijn we teruggegaan omdat we anders het laatste treintje omhoog van die dag zouden missen.

Vlakbij de Franz-Josefs Höhe ligt een klein stuwmeer, de Naßfeld Stausee. Het ijs reikte hier eind juni nog tot het water.

De bloem op de foto hieronder is een dwergsleutelbloem. Deze bloemen komen alleen in dit deel van de Alpen voor op hoogtes vanaf 1500 m.

Daarna zijn we teruggereden naar ons hotel in Heiligenblut. Die avond hebben we genoten van een heerlijk diner in ons hotel in Heiligenblut. Een mooie afsluiter van ons bezoek aan de Hohe Tauern.

Heiligenblut en omgeving

We hadden Heiligenblut uitgekozen als uitgangspunt voor ons bezoek aan het gebied rond de Großglockner en het Hohe Tauern nationale park. Het hotel dat we hadden geboekt, Kaiservilla, bleek gerund te worden door een erg vriendelijk Nederlands echtpaar. Omdat het hotel niet vol zat kregen we een veel grotere kamer toegewezen dan we geboekt hadden. We kregen ook een Kärnten kaart die weer kortingen gaf in het gebied.
Die avond zijn we in het dorp gaan eten, dat was niet echt een aanrader.
Op de foto hierboven het karakteristieke kerkje van Heiligenblut, in de kerk wordt een flesje bewaard dat bloed van Christus zou bevatten. Dat lijkt toch vooral een sterk verhaal.

Bergbahnen Heiligenblut

Vanuit Heiligenblut kun je met een gondel in twee etappes naar een hoogte van ruim 2600 meter. Daarboven bleek er nog een kabelbaan te zijn, de Grossglockner Panoramabahn. Dat klonk aantrekkelijk dus die hebben we ook nog maar genomen. Het bleek echter gewoon een kabelbaan te zijn die je aan de andere kant van de berg een stuk naar beneden bracht. We kwamen uit bij een vrijwel lege parkeerplaats aan de Grossglockner Hochalpenstraße.

 Stengelloze silene
 Blauwe voorjaarsgentiaan 
 Kleverige sleutelbloem

Terug op het Schareck Bergstation was het uitzicht beperkt door de wolken. Eerst dus maar even wat foto's van de bloemen gemaakt. De blauwe voorjaarsgentiaan, de kleverige sleutelbloem en de stengelloze silene.

Sneeuwvink

De sneeuwvink komt alleen hoog in de bergen voor en is daardoor in Europa maar op een paar plaatsen te zien. In de broedtijd heeft deze vogel een zwarte snavel, in de winter een oranje snavel. De vogel is nauwer verwant aan de huismus dan aan de andere vinken. Later op de dag kwamen we nog een sneeuwvink tegen, bij die vogel leek de snavel al een beetje te verkleuren.



Het uitzicht was mooi bij Schareck, maar het zag er wel allemaal een beetje goedkoop en rommelig uit. De paden vanaf het bergstation van de gondel waren nogal nat en glibberig. De bedoeling van de fotolijst was natuurlijk dat je daar zelf in ging staan.



Op de foto hierboven het uitzicht in de richting van de Großglockner Hochalpenstraße.

Großglockner Hochalpenstraße

Ferleiten Tierpark

Naast het tolstation van de Großglockner Hochalpenstraße hebben we geluncht op een terras in de zon. Prima restaurant en een heerlijk terras om een tijdje te zitten. Bij dit restaurant zat ook een dierentuintje met alleen maar dieren uit het Alpengebied, het Ferleiten Wildpark. Voordat we via de tolpoorten de Hochalpenstraße richting Heiligenblut op zijn gereden hebben we eerst het wildpark bezocht.

Witte kwikstaart

Ook in Nederland is dit de meest voorkomende kwikstaart. In een wildpark zie je natuurlijk niet alleen de opgehokte dieren uit de omgeving. Vogels komen gewoon aanvliegen omdat er altijd wel ergens wat voedsel weggekaapt kan worden.

Edelherten en steenbokken

Voordeel van zo'n wildpark is dat je dieren ziet die zich in het wild maar zelden laten zien. Maar de opwinding die je voelt als je zo'n dier in het wild ziet ontbreekt natuurlijk. Hier een paar edelherten en steenbokken. Een dag later zouden we steenbokken op een berghelling zien.



De steenbok hieronder was zich aan het krabben met zijn hoorn.

Witte eenden zijn tamme eenden die in het verleden werden gebruikt om wilde eenden te lokken die dan vervolgens bij de poelier eindigden. De zwarte vlek op de kop duidt er waarschijnlijk op dat dit geen raszuivere eend is.

In de vijver waar deze en andere eenden zwommen zaten heel veel vissen.

Zwartkopvuurkever

De zaagtandvorm van de voelsprieten verraad het geslacht van dit insect, dit is een vrouwtje. De larven leven in rottend hout. In Nederland wordt de kever steeds zeldzamer omdat dode bomen vaak worden opgeruimd.

Gems

Zo'n alpenweide in het dal is een beetje een onnatuurlijke omgeving voor de gems. Ze leven in de zomer vooral op alpenweiden rond of boven de boomgrens en ze kunnen goed van rots naar rots springen.

Großglockner Hochalpenstraße

Deze weg is tijdens de crisis van de jaren 30 aangelegd om een paar duizend werklozen aan werk te helpen. De kosten hoopte men terug te verdienen door tol te heffen. Het was destijds de enige weg door de Alpen en er kwamen al snel veel meer dan de beoogde 120.000 bezoekers. Het hoogtepunt werd bereikt begin jaren 60 met ruim 1,3 miljoen bezoekers. Tegenwoordig is de weg vooral een toeristische weg met mooie uitzichten. De tol is behoorlijk hoog. Voor de drie dagen die we in dit gebied zouden doorbrengen moesten we ruim 50 euro aftikken.

Het zon had inmiddels plaatsgemaakt voor een grijs wolkendek.

Alpenmarmotten

In Frankrijk waren we ze ook al tegengekomen en het bord dat op de Großglockner Hochalpenstraße waarschuwde voor marmotten verscheen op vrijwel het zelfde moment als de eerste marmot langs de weg. Een paar minuten later zagen we de volgende marmot op een helling.
De witte auto op de achtergrond was onze huurauto.