De foto hierboven was kenmerkend voor het uitzicht dat we een groot deel van de dag hadden. We zijn naar Altdorf gereden. Volgens de legende moest Tell vanwege het beledigen van de landvoogd een appel van het hoofd van zijn zoontje schieten. Dat lukte, maar hij werd alsnog gevangen genomen. Onderweg naar de gevangenis wist hij te ontsnappen tijdens een storm en hij schoot de gehate landvoogd dood. Uiteindelijk is hij zelf verdronken in een beek toen hij een kind wilde redden.
Kortom prachtige verhalen, maar niet waar gebeurd. Tell heeft waarschijnlijk nooit bestaan. Desalniettemin staat er in Altdorf waar het verhaal met de appel zich zou hebben afgespeeld een groot standbeeld van Tell en zijn zoon.
In de toren waar het beeld voor staat kun je een tentoonstelling bezoeken over Wilhelm Tell. In het midden van de achttiende eeuw onthulde een Zwitserse geleerde dat het verhaal is gebaseerd op een Deens verhaal over Vikinghoofdman Toko. Dat werd hem toen niet in dank afgenomen, maar inmiddels is iedereen er wel van overtuigd dat Wilhelm Tell een fictief persoon is. In de geschiedschrijving van het land komt hij dan ook nauwelijks meer voor.
Hierboven het uitzicht vanuit de toren.
We hebben nog even in een Konditorei met de naam Conditorei Central aan het dorpsplein gezeten en daar besloten om maar door te rijden naar onze eindbestemming voor deze dag, Reichenbach. Het stopte pas met regenen toen we in de buurt van ons hotel voor de volgende twee nachten aankwamen. Wel opmerkelijk dat ze Conditorei met een c schrijven want dat moet in het Duits toch echt met een k.
De enige ministop die we onderweg nog hebben gemaakt was met uitzicht op de Lungernersee een einde ten zuiden van Luzern.
De enige ministop die we onderweg nog hebben gemaakt was met uitzicht op de Lungernersee een einde ten zuiden van Luzern.
